Daar gaan we weer !…. lekker het ping-pong gehalte van onze net niet voetballers uit de Jupiler League volgen. En dat maakt het nou zóóóóó ontzettend leuk om te zien en te doen. Er gebeurt vaak van alles, toegegeven dat dit ook vaak pas in het laatste kwartier is, omdat de heren dan moe beginnen te worden en het allemaal niet meer kunnen bolwerken. We proberen al deze schermutselingen te volgen met 1 camera en dan net te doen als of er minimaal 2 zijn. Voor een potje voetbal uit de eerste divisie, is wel het één en ander nodig en dat doe je vaak in je eentje en soms met z’n tweeën. Ik mag vaak in mijn handjes knijpen en ben dus de gelukkige die vaak met z’n tweeën op pad is. Er moet namelijk in een stadion veel kabels getrokken worden, microfoons neer gezet worden, onnoemlijk veel kisten en apperatuur gesjouwt worden, verbinding gemaakt worden via glasvezel naar Hilversum, interviews gedraaid worden, etc, etc. Dan is het heel fijn als je dit kan verdelen tussen een cameraman en een geluidsman. Ieder z’n vak , zal’k mar zegge. Dit mag dan ook nog eens in een bepaald tijdbestek gebeuren (10 uur uit en thuis Hilversum) of dat dan in Maastricht is of in Volendam, dat maakt niet uit. Of te wel, dit zijn dagen die vaak hectisch verlopen, zeker als je dit in je eentje mag doen.Dat is eigenlijk gewoon gekkenwerk. Zo ook vandaag, op naar Den Bosch voor de sub-tobber tegen FC Zwolle. Beide clubs hebben het moeilijk en dus hopen we op een lekkere ouderwetse ping-pong avond met lekker veel doelpunten en kaarten. De laatste wedstrijd is al weer een tijdje geleden voor me, maar ik wordt dit seizoen aardig verwend. Na 3 zeer vervelende seizoenen, met weinig doelpunten, vliegen de ballen nu letterlijk om m’n glasbak oren en hebben we het drukker dan ooit. Laten we hopen dat de Bosche Bollen en de Blauwvingers, ons weer gaan trakteren op lekker chaotisch en hectisch potje ping-pong. We hebben er zin án.

UPDATE :
De Wedstrijd was, helaas helaas, inderdaad niet om naar huis te schrijven, zo intens slecht. Ik had de hoop dat ik weer een leuk potje voorgeschoteld zou krijgen, maar het enige wat ons werd voorgeschoteld was een veels te kleine, maar daar in tegen , zeer culinair diner. Met de wedstrijd zijn we gauw klaar en uitgepraat …. 1-1 …. maar voor het michelin diner hebben we wat meer woorden nodig :
Gebakken Rogvleugel op een stamppotje van aardappel met Rucola, geserveerd met groene kruidensaus en zongedroogde tomaatjes….. ( toetje ) -> …. Stiltontaartje met een gemarineerd miniappeltje.
Kortom je barst na een uur van de trek en dan begint de wedstrijd net. Super lekker, maar je hebt er niks aan.