Herstellingsoord Hunze

Het is alweer ruim een week geleden, dat we iets op dit log wisten te melden. Het gegeven van 4 zieken in huis, betekende dat er werk aan de winkel was. Het duurde even, eer de eerste zich weer beter voelde. Het was de oudste dochter die de eer toe kwam en niet al gauw daarna was de oudste van de hele bups aan de beurt. Sinds zondag heeft de jongste zich daar aan toegevoegd en toen bleef er nog één over. De vrouw des huizes kwam er niet overheen en is dat tot opheden nog steeds niet !. Het wordt zelfs nog erger, want afgezien van de koorts, astma aanvallen en dergelijke, heeft ze al geruime tijd last van haar knie. Diverse onderzoeken gingen er aan voorbij en men dacht in eerste instantie aan een meniscus probleem. Echt duidelijk werd het niet en dus kwam er een MRI scan aan te pas. Even 6 weken wachten en daar was vandaag de uitslag. Inscheuring van de voorste kruisband !, iets wat menig voetballer doet kermen van de pijn en wat weken lange revalidatie tot gevolg heeft. “Us vrouwke” loopt daar, ook tot grote verontwaardiging en totale verbazing van de artsen, al enkele maanden mee rond. Ach ja, dat kan er ook nog wel bij. Kortom het wordt een heuse herstellingsoord hier op de Marskamp.
Over tot de orde van de dag. Uiteraard hebben we wel degelijk nog iets gedaan qua werk. Een jupilertje in Veendam, wat montage werk en gisteren was Studio Sport aan de beurt. We brachten ’s ochtends een bezoek aan “ONS ALLER AJAX“, alwaar we een besloten training gingen volgen, die uiteindelijk toch niet besloten was. Lekker duidelijk weer. Eerst was het een vrij training, toen mochten we niks en uiteindelijk toch het laatste half uurtje. (15 min). De persconferentie was weinig zeggend, zoals verwacht en daarna weer terug naar TEAM. Na daar een 2 uur te hebben gewacht kwam er een belletje. Op naar Enschede, want daar was de kogel door de kerk en meneer Theo Janssen zou er gepresenteerd worden. Dit was de snelste presentatie die ik ooit heb meegemaakt. Letterlijk, hooguit 4 min en klaar was Kees Theo. Wat ik nog niet wist, was dat men bezig is in Enschede om het stadion uit te breiden en dus is er een enorme bouwput aanwezig. De beelden die we geschoten hadden zouden doorgestraald worden naar Hilversum en waar was de straalkast …. precies in de bouwput. De kast wordt op afstand van het slot gehaald door iemand in Hilversum en vervolgens zou de kast open gemaakt kunnen worden …. precies, bij ons dus niet !. 20 min duurde het, met veel geweld en de altijd nimmer ontbrekende Leatherman, voor dat de kast zich over gaf. Uiteindelijk kwam het allemaal prima over en hadden we weer een leuk dagje achter de rug. Op naar het basketballen morgen ….