E & O

2 interlands vandaag !, één voor de vrouwen en één voor de mannen. Op zich een leuke middag, want het is zo’n lekker snel spelletje en er gebeurd altijd wel wat. Maar waarom moet dat dan altijd zo ontiegelijk ver weg worden gehouden !!. Emmen & Omstreken is aan de beurt morgen …. (KAK eind !!)

Speler volgen

Vandaag op pad geweest voor de heren van de NOS Studio Sport. Het was en werd een latertje. Het blijft raar om pas aan het eind van de dag te moeten beginnen. Om 16.45 uur werden we verwacht en nadat we de spulletjes op orde hadden was het richting Den Haag. Daar speelde ADO vanavond tegen de FC Twente. Tot mijn stomme verbazing was het uiterst gemoedelijk om het stadion en we konden zo doorrijden tot bijna vlak voor de deur. Ongelooflijk, als je terug denkt aan de tijd bij het Zuiderpark. Dat was een vesting met alle FOUTE stewards van Nederland bij elkaar. Niks mocht en er kon zeker niks. Het maakte niet uit hoeveel pasjes, hesjes, sterretjes, stickertjes of wat dan ook om had, je was van de TV en die mogen helemaal niets en lopen alleen maar in de weg. Het tegendeel was vanavond voor mij het geval en ik had toch wel even nodig om hier van te bekomen. De bedoeling van de avond ?,…. het volgen van een speler van de FC Twente, die zichzelf aardig in de picture aan het spelen is de laatste tijd. Men zegt, dat er verschillende buitenlandse en binnenlandse clubs geïnteresseerd zijn in hem. Wie is hem ?, …. Eljero Elia. Espanyol, Manchester City, Hull City, Arsenal en zelfs “ONS ALLER AJAX ” hebben het oog laten vallen op deze vlotte en creatieve buitenspeler. Vanavond mocht ik eens gaan proberen om hem vast te leggen en helaas, helaas het werd niet echt de avond van Elia. Op een afstandschot in de 1e helft en één scherpe actie in de 2e helft na, was het eigenlijk wel een beetje gebeurd. Dus met toch een wat terleurgesteld gevoel zijn we maar weer huiswaarts gegaan. Morgen is er weer wat anders,…. Handbal. Ook leuk ….

X(i)e no(thing)n

 Al diverse keren ben ik de laatste 2 weken door mensen in mijn omgeving en door collega’s gewezen op het feit, dat er iets mis zou zijn met 1 van mijn 2 koplampen van de Laguna. Uiteraard was ik er me van bewust, maar tijd was de grote spelbreker om even de lamp te gaan vervangen. Nou had ik al gehoord, dat het even vervangen van een lamp een understatement zou zijn. In de tijd dat ik deze auto kocht, dacht ik letterlijk : ” Wauuwww Xenon !! “, maar daar zijn we nu wat van teruggekomen. Ik vind het nog steeds erg mooi staan en ik ben wel degelijk van overtuigd, dat het zicht veel beter is dan bij de normale hallogeenverlichting. Gisteren toch maar eens de tijd gevonden om naar de garage te gaan, om er ééntje te bestellen. Ze zijn namelijk niet zomaar verkrijgbaar bij elk willekeurig tankstation. Ze hadden hem helaas niet op voorraad en dus moesten we een dagje wachten. Vandaag maar weer terug gegaan en het vervangen van een lamp was absoluut niet zo maar even gedaan. Het zit prima verborgen achter een heleboel snoertjes, klepjes en dopjes die, uiteraard, door het ruimtegebrek zeer makkelijk moeilijk te verwijderen zijn. Na veel gepruts en ongeveer een kwartiertje verder, was het eindelijk zo ver. Ik vond het nogal meevallen, maar de monteur wist mij te vertellen dat hij vorige week een auto had waar hij 3 uur mee bezig was om de lamp er van te vervangen. De bumper moest er zelfs vannaf !!! …., anyway,…. ik was geholpen en eindelijk na 4 weken heb ik weer 2 volledig werkende koplampen. Alleen toen de prijs !,…. 1 lamp à 150 EURO !!!!. 1,5 bij 4 cm !! voor 150 EURO !!!!. Ik was er stil van ….

De Veiling

Voor dag en dauw op staan, want het was de dag van de uitslag voor Het Blok. Dag 5 wel te verstaan in Amsterdam en ik wist, dat dag 6 er alweer aan zat te komen. Onvoorstelbaar …. ik kan beter in Amsterdam gaan wonen. Het zou een lange dag gaan worden en dat zou ook wel blijken. Qua bouwen ging alles naar wens, op een enkel inhuur lens probleempje of 3 !! na. De repetitie was al gauw voor iedereen vrij duidelijk en dat was niet zo verwonderlijk, want we deden het niet voor het eerst. De productie was behoorlijk nerveus en dat waren ze afgelopen maandag al. De kredietcrisis had z’n tol geëist en de appartementen waren niet goed verkocht. Rekening houden met het ergste was voorspeld en is helaas ook uitgekomen. ’s Avonds werd het des te duidelijker voor de kandidaten. Hoge startwaarde’s waren er vastgesteld, een maandje of 4 geleden, toen het allemaal nog voor de wind ging. De veiling van afgelopen maandag bracht het echter absoluut niet op en zo werd je eventjes flink met de feitjes op de neus gedrukt. 3 maanden lang werken voor NOP !. Gelukkig bleek voor de winnaar er iemand te zijn, die het huis gemijnt had !. Nee, geen fijne Mumbai taferelen, maar ik zal het proberen uit te leggen. Startwaarde was 215.000 euries en er werd 215.000 geboden. Echter na de bieding, wordt er vanaf een bedrag naar beneden geboden. In dit geval van 200.000 naar 0. Het bedrag waar het dan op eindigt, komt er dan nog eens boven op. Dit noemt men mijnen. Bij de eerste bieding ben je dus nog niet zeker, dat het huis/appartement ook van jou is. Iemand anders mag het mijnen en moet dus het bedrag betalen van de 1e bieding plus het mijnbedrag. Snappie ! ???? !! ….. juist …. bijj het laatste koppel was de startwaarde en de biedingwaarde gelijk. Het koppel was echter voor 64 euro over het budget gegaan en dat wordt volgens de regels verdubbeld. Of te wel men stond voor 128 euro in de min. !! Er moest nog gemijnt worden en als er niets zou gaan gebeuren, dan was ook het laatste koppel niet meer in de race voor de 50.000 euries !!. Er werd uiteindelijk gemijnt op …. 300 euro !!!!. Een verschil dus van 172 euro !! en daardoor won het laatste koppel alsnog de hoofdprijs. Gelukkig maar, anders was het voor het eerst in het 5 jarig bestaan van Het Blok, dat er geen winnaar zou zijn. Zou toch best een bietje sneu zijn met dit Lustrum ! van Het Blok.

Voor foto’s zie : NET 5 Veiling Het Blok

Onder de hamer

Het is gebeurd !, de appartementen zijn verkocht. Maar voor hoeveel en wie heeft  het nou als beste gedaan ? …. geen idee, ook wij weten als operationele ploeg niet van wie welk appartement is en dus automatisch ook niet wie er nou gewonnen heeft. Zo’n veiling blijft toch een aparte gebeurtenis. Een wereldje van makeleaars die al socialising even een pandje hier, een parkeervak daar en een bedrijfshalletje ginder met een knipoog, vingertje of soms nochelant knikkend weten te bemachtigen. Alsof je een warme rookworst bij de HEMA op de hoek koopt. Vol verbazing blijf je het allemaal bekijken en ook al is het de 3e keer oprij dit jaar. Het blijft onvoorstelbaar hoe iemand compleet zonder enig blijdschap of emotie überhaupt, een pandje koopt van 1,7 miljoen euries. Zelf ben je als de dood dat je een verkeerde beweging maakt zo achter je camera, want voor je het weet moet je even na de administratie om te zeggen dat je toch wel een paar euries loonsverhoging kan gebruiken. Dus het was even niet de mouwen voor het oog opstrijken, niet aan je neus zitten, niet naar een collega wijzen etc, etc. Voor zover ik weet, hebben we het met z’n allen goed doorstaan en heeft niemand een persoonlijk kredietje nodig.