Us MVV’ke

Vandaag gaan we sinds een behoorlijk lange tijd weer eens meedoen in een ronde van de Jupiler League. Wel geteld een maand of  5 geleden is het alweer, toen we hiermee voor het laatst in aanraking kwamen. Eens kijken hoe we het er vanaf gaan brengen. Ik heb meteen de jackpot, want we mogen naar het inmens verweg gelegen Mestreech afreizen en dat nog wel op vrijdagmiddag. KAK, dat wordt weer file in file uit, lekker een uurtje of 3,5 de ruitenlikker uithangen om vervolgens als door een demon bezetene  de hele bende op te bouwen. Ach, dat geeft de Jupiler League zo z’n charmes. Toch is zo’n potje in je uppie verslaan altijd lekker uitdagend en is het de kunst om iedereen te laten denken, dat er toch op z’n minst 2 camera’s staan. Het sfeertje in Mestreech is altijd opperbest en opzwepend, al zal ik toch nog mijn uiterste best moeten doen om het Mestreechs Volksleed er nog eventjes gauw in te stampen. MVV is een redelijke sub-topper en doet nog mee om een play-off plaats en dat terwijl er voor hun tegenstander TOP FC Oss, zo gaat de club volgend seizoen heten, niet veel meer te halen zal zijn en ze puur proberen hun huidige situatie vast te houden. Laten we hopen, dat er vanaf het begin er opgekletst gaat worden door de heren en dat zoals altijd, zo rond de 75e minuut wanneer de heren moe worden, er weer leuke en hilarische taferelen zullen gaan plaats vinden. 

Update :     Samenvatting MVV – TOP Oss

Eindelijk ….

Zwaar zwaar bevochten, maar daarom niet minder verdiend, doet toch menig eventjes stil worden. Na in de afgelopen 2 jaar diverse cadeautjes te hebben mogen ontvangen met de misstappen in het europese avontuur, is dit toch wel eventjes lekker ….
WHOEHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA ………. HAHAHAHAHAHAHA

Time flies ….

…. when you’re having fun. Na de ietwat chaotische taferelen van afgelopen week, kon ik toch uitkijken na een aantal leuke dingen die van het weekend zouden gaan gebeuren. Zoals de zaterdag die ik zou gaan doorbrengen met mijn moeder en mijn 3 zussen en geen aanhang + kids. Terugdenkend, is dit letterlijk ruim 20 jaar geleden dat we zo met z’n vijven een dagje weg waren. De gehele dag stond gewoon in het teken van het weer bij elkaar zijn. ” De mooie stad achter de duinen “, was de plek en daar hebben we lekker doorheen gestruind, gegeten en gedronken en zowaar wat musea’s bezocht. Ter afsluiting lekker op het strand gewandeld en het diner genuttigd. Een dag die erg om een vervolg ervan vraagt. Hopelijk zal het niet wederom ruim 20 jaar duren. Time flies ….
Gisteren werd mijn dochter alweer 6 jaar !!. We begonnen met het vieren hiervan op zondag, met de gehele familie en uiteraard werd de kleine meid hevig in zonnetje gezet en flink verwend. De kleine meid houd nogal van paarden en van knutselen en dus zijn we nu ruim vertegenwoordigd in allerlei plak,kraaltjes,lijm,gips,verf en tierlantijntjes spul en uiteraard veel in de paardenstijl. Maandag was eveneens een verjaar dag en  gingen we naar één van mijn zussen. De taart kwam weer op tafel en we vierden rustig verder. De dinsdag was dus de laatste verjaar dag en wederom mocht de kleine weer van alles ontvangen in het al eerder omschreven lijstje. Tevens was er de traktatie ronde op school en werd ze uiteraard luidkeels toegezongen door haar klasgenotjes. Na 3 dagen feestvieren en drukte van jewelste, is de tijd weer aangebroken om eens lekker achter de camera te gaan kruipen. Time flies ….

JJ is geen Heer(tje)

Ken je dat ?,…. Soms lijkt het wel of bepaalde uitspraken meteen in de werkelijkheid een vervolg krijgen. Gisteren gingen we weer eens op pad voor het programma van Raoul Heertje. Om 13.15 uur was het verzamelen in de pool bij TEAM. Eenmaal daar aangekomen hoorde ik een aantal personen vertellen over een schade die iemand had gereden en ik was een beetje nieuwsgierig welke sukkel dat dan wel was geweest. Helaas kreeg ik daar geen antwoord op en sukkelde ik verder naar de materiaalwagen, waarop dat moment de laatste spulletjes naar binnen werden gedragen. Beetje quasi nochalant naar binnen turend, vond ik dat het allemaal niet echt vast stond en riep tegen de desbetreffende assistent of hij het misschien allemaal goed vast zou willen zetten, want ik zou rijden !!. Natuurlijk werd er heel stoer om gelachen en ik sukkelde weer lekker verder. Niet veel later bleek, dat ik de materiaalwagen helemaal niet zou rijden, maar juist de OBV. Hmmm …. dat gaf niet bepaald een lekker gevoel. Op de één of de andere manier heb ik het niet met deze wagen. Neuh …. niet vanwege …. nou ja je weet wel …. maar puur omdat ik maar weinig overzicht heb in de wagen. De spiegels geven mij geen veilig gevoel en ik kan de wagen niet rondom lekker overzien. Nou hups dan maar in dat bar …… ehhh in de DAF en op naar Amsterdam. Collega Dennis stapt mee in en gezellig kletsend verlaten wij TEAM. Nadat we de eerste rotonde verlaten hadden, kwamen we bij de volgende rotonde met een probleem. Het was er al aardig druk en vlak voor mij rijdt een busje net de rotonde op en gaat naar links. Ik rijdt er achter langs en wil de N201 op naar Amsterdam, wanneer ik ineens in de spiegel zie dat de bus stil staat en mijn prachtige witte Batman DAF deze bus vrolijk aan het meenemen is !!!. Hevig geschrokken en vol adrenaline stap ik uit naar de beste man en het bleek ook nog eens een pool te zijn die amper engels sprak en totaal geen nederlands !, lekker handig. In tussen was de OPL van deze klus ook gearriveerd en deze besloot, terecht, om de OBV zo gauw mogelijk naar Amsterdam te laten verkassen. Hij nam hem mee en ik bleef achter om de boel met het “Busje vol met Polen” te regelen. Al met al duurde dat al gauw een uurtje en het enige waar ik aan kon denken was aan collega KANIS !!. Waar ben je nou in the time of need.

Hij wist een maandje geleden bij eveneens een ongelukje zo waar een heel blad met koffie te regelen !, maar ja ik had polen …. zucht … .Toen het éénmaal helemaal geregeld was en er zelfs de politie bij was komen kijken, kon ik eindelijk mijn route vervolgen naar Amsterdam in de auto van de OPL. Het eerste wat meteen opviel lag op zijn dashboard …. dat kon er ook nog wel bij !

Blok aan het Been

Vanochtend vroeg gingen we op pad naar Nijmegen, waar de plaatselijke NEC de laatste voorbereidingen zou treffen voor morgenavond. Dan nemen ze het op tegen de Bundesligatopper HSV in het UEFA Cup toernooi. Het begon allemaal zeer zeer ontspannen en we werden in de gezellige kantine van het trainingscomplex “De Eendracht” verwelkomd met een kop koffie, hetgeen ondergetekende uiteraard zeer goed beviel en dat houdt iemand op de been. Wat schetste onze verbazing toen éénmaal de training was begonnen. Al lachend kwam de trainer ( Mario Been) het veld op en niet gek veel later was er hommeles. Er was schijnbaar iemand met het verkeerde been uit bed gestapt en er absoluut niet bij vanochtend en deze werd dan ook vriendelijk verzocht om de benen te nemen. Terwijl de desbetreffende speler afdroop in de bossen, had de trainer nog al mopperend een overleg met speler Pothuizen. Het kwam er op neer, dat meneertje het verdomde om zich de benen uit het lijf te lopen voor de ploeg en NEC en zichzelf  duidelijk belangrijker vond. Hopelijk zal voor meneertje het ook duidelijk worden, dat het maar gauw weer met de beide benen op de grond komt te staan anders worden het zeer moeilijke tijden in het vervolg van meneertjes loopbaan als voetbaletterlertje. Zoals de trainer al terecht zei, na afloop van de training, dat meneertje moet beseffen dat het een voorrecht is om dit soort wedstrijden te mogen spelen. Maar ja, men zegt wel eens : ” Het zijn sterke benen die wilde kunnen dragen “, maar het is in dit geval tevens gevolgd door : “Met één Been in het graf staan ! ” ….  .Trainer Jol van HSV had, toen hem gevraagd werd naar het voorval eerder op de middag, toch zo z’n enige twijfels en speelde zelfs met de gedachte dat hij op een wel zeer slinkse wijze misschien door Trainer Been op het verkeerde been werd gezet …. volgt U het nog ? ….

 : Mario Been stuurt Rachid Bouaouzan weg

 : Martin Jol over het duel met NEC