Stroomstoring

Bijna de gehele dag was het vandaag behoorlijk rustig. De vrouw was weer eens druk aan het bellen, waarvan ik zo langzamerhand echt eens overweeg om haar een geïntregeerd model als verjaardagscadeau aan te bieden, de kids waren allemaal naar school, dusss…. pootjes op tafel en een flinke mok koffie in de hand en ontspannen maar. Dit prachtige scenario hield stand tot een uurtje of 15.30 uur vanmiddag. Toen kwamen de kids weer thuis en was het mijn moment om ook es wat te gaan doen. Boodschappen dan maar. Nog geen minuut was ik de deur uit en de vrouw hing, hoe verrassend, weer aan de lijn. Dit keer belde ze echter mij op en wel met de verontrustende mededeling dat een gedeelte van het huis zonder stroom zat. Toch maar de boodschappen gedaan en eenmaal thuis, was het al krabbend op het hoofdje en ietwat twijfelachtig starend naar het meterkastje. En nu ?? …. waarom gebeuren dit soort dingen nou altijd tegen de avond en nooit in de ochtend, zodat je ook nog kan zien wat je doet. Er zat niks anders op dan maar van alles uit te proberen. Al gauw hadden we de boosdoener te pakken. Groep 3 had een probleem, echter dat besloeg een aantal zaken variërend van de zolder boven, tot aan de schuur in de tuin. Waarom niet een groep die een aantal kamers bij elkaar heeft ??.  Vanaf dat moment, omstreeks 17.30 uur tot vanavond 22.00 uur hebben we letterlijk elk stopcontactje en lichtschakelaartje op allerlei manieren aan/uit en aan of niet aan gesloten gehad. De lamp op zolder was redelijk verdacht, maar aangezien we wel wat vaker problemen met de tuinverlichting hebben gehad, was dat de hoofdverdachte. Het lukte maar niet om het probleem te vinden en de Groep bleef maar uitslaan. Nou hadden we van de lamp op zolder wel de lampen er uit gehaald. Dan trekt tie geen stroom tenminste en de schakelaar ook nog uit gedaan, kat in ‘t bakkie zou je zegge. Na heul veul heen en weer geren,gevloek, gescheld en getier,Schuur overhoop gehaald, Tuin overhoop gehaald, Voorraadkast overhoop gehaald, toch maar weer eens een lampie er in gedraaid (3 uur verder) en wat denk je ? De schakelaar in de meterkast van Groep 3 bleef omhoog !!. Zelfs op het moment van schrijven heb ik nog steeds geen flauw idee wat ik nou precies gedaan heb en waarom alles nu weer loopt zoals het moet lopen, maar dat dit allemaal eventjes ruim 3,5 uur moet duren is gewoonweg stronvervelend…. gelukkig kunnen we het morgen rustig aan doen ….

Dag boom(en)

http://brandweerlunteren.tempra.nl/

Na vanochtend vroeg te zijn opgestaan om naar Alkmaar te vertrekken en daar bij de plaatselijke AZ een item te hebben gedraaid voor NOS Studio Sport, gingen we aan het eind van de middag naar schoonmoeders, waar inmiddels de rest van het gezin zich al gemeld had. Tijdens het avondeten trok er een kleine (wind)hoosbui voorbij en binnen no-time zag we de blauwe lichtjes door de ramen schitteren. Uiteraard ietwat nieuwsgierig, zaten we al gauw met de tongetjes tegen de ramen aan geplakt, om als echte ramptoeristen het gebeuren gade te slaan.
Wat bleek, bij de buren aan de overkant moesten 2 boompjes hun meerdere erkennen in de zo juist voorbij gekomen stortbui.
Helaas was ik efkes vergeten om mijn toestel in de hoogst mogelijke resolutie in te stellen en vandaar de behoorlijk slechte kwaliteit foto’s. Ach ja, wat een sensatie hè …. hierzo in Lunteren.

Voor betere foto’s zie -> : Brandweer Lunteren

Op volle toeren.

Het was door allerlei omstandigheden een hele tijd geleden, dat we bij een wedstrijd van mijn zoon Senna aanwezig konden zijn. Door werk, vakanties,ziekte, etc, ook van zijn kant kwam het er maar niet van. Maarrrrr…., vandaag was het eindelijk weer eens zo ver. Ondanks, dat we vannacht pas om 2.30 uur thuis kwamen en uiteindelijk pas om een uurtje 0f 3.30 uur gingen slapen (vraag me niet waarom), stonden we gewoon om 9.00 uur op het Sportpark Inschoten in Ede. Want, het was eigenlijk een speciale wedsrijd vandaag. Het team van Senna, DTS’35 E10 mocht gaan aantreden tegen ….. VV Lunteren E3 !. Ondanks dat mijn zoon alweer 2 jaar voetbalt bij DTS’35, blijft het raar voor die club te schreeuwen, terwijl je je hele jeugd zelf bij Lunteren heb gevoetbald. Zeker tijdens zo’n wedstrijd uiteraard. Was het vorig seizoen nog erg moeilijk en hadden we bijna verloren van de Geel-Zwarten ( 5-5 ), dit jaar was het een geheel ander verhaal. De boys van E10 zijn al weken op dreef en samen met de DTS’35 E9, die in de zelfde klasse uitkomt, voeren ze al weken de ranglijst aan. Ook vandaag was het vanaf het begin duidelijk welke koers er gevaren zou worden. Binnen de minuut lag hij er namelijk al in en niet veel later werd het 2-0. Tot aan de thee, werd er vervolgens behoorlijk rustig aan gedaan. In de tweede helft werd echter al gauw de trossen los gegooit en liepen de heren weg van hun tegenstander, die werkelijk niks meer in brengen hadden. 9-0 werd het en het had eigenlijk nog groter kunnen en moeten uitvallen. Senna deed de gehele wedtrijd mee en had het in de eerste helft enigszins moeilijk, maar herstelde zich meer dan prima in de tweede helft. Kortom, een heerlijke ochtend. Kopje Koffie, potje voetbal, 9-0, Zonnetje en 15 graden !!. Meer van dit soort dagen.

Voor meer foto’s zie -> Senna bij DTS’35 E10

Hunze Weekend

Inmiddels al een paar jaar lang doen we in de familie niet meer aan cadeautjes met verjaardagen. Althans niet meer als volwassenen onderling. Uiteraard krijgen de veel eisende kinders hun hebbedingetjes, maar de Papa’s en de Mama’s hebben besloten om hun geld voor cadeautjes op te sparen, zodat we ééns in de 2 jaar met de gehele familie een weekendje weg kunnen. Afgelopen weekend was het alweer voor de 3e keer dat we op pad gingen. Na allereerst België te hebben bezocht, toen de Betuwe, was nu ‘t Ooosten aan de beurt. In het Hof van Twente ligt het plaatsje Ambt-Delden en daar was een gigantische boerderij tot onze beschikking. Een totaal verbouwde boerderij met inmense ruimtes, ik denk dat mijn woonkamer gelijk staat aan de keuken van de boerderij, en daar omheen grote grasvelden met ook nog eens een doel. Oftewel, de jongens konden er heerlijk op los voetballen. Binnen was er ook voldoende om de kids bezig te houden en voor de Papa’s en de Mama’s ook. Er was zelfs een pooltafel, kortom gewoon uitermate PRIMA !. Het werd een reuze gezellig weekend, waar ik met mijn 3 zussen(+aanhang en kinderen) en ons MAM, heerlijk kon relaxen. NOT …. de kinderen wisten ons tot zeer laat in de nacht bezig te houden, dus was er van relaxen geen sprake. De omgeving werd verkend en het weer werkte een beetje mee. De zaterdag begon beroerd maar uiteindelijk hadden we een heerlijk waterig koud zonnetje in de middag, dit was tevens op de zondag het geval. Al met al, hebben we dus geweldig genoten van de ruimte in de boerderij en van de omgeving rondom de boerderij. Het was gewoon gezellig en je krijgt dan altijd het gevoel, dat je het jammer vind dat het maar 2 dagen zijn en geen midweek. Misschien een volgende keer.

Meer foto’s ? : Zie -> Hunze Weekend Ambt-Delden 

In de prijzen !!!!!

Eind vorige maand kregen wij bericht. Stichting Mezzo had ons voor gedragen voor de Nationale Mantelzorgprijs. Het boek wat mijn vrouw Mirjam had geschreven was en is een inspiratie voor vele mantelzorgers en hulpverleners in het algemeen en was daarom mede genomineerd voor deze prestigeuze prijs. Een volkomen verrassing ! …. men kon stemmen via de internet site van Mezzo op de genomineerden en een deskundige jury zou zich gaan buigen over de diverse kandidaten. In totaal 11 totaal van elkaar verschillende personen, verenigingen, stichtingen en instanties waren genomineerd. Begin deze maand zou dan de uitreiking plaatsvinden in Den Haag en wel in de Nieuwspoort. Uiteraard probeerden we zoveel mogelijk mensen te bereiken om vooral op ons te stemmen. Van de 11 genomineerden zou dan, na de stemmingsperiode, er 3 over blijven en deze zouden dan bericht ontvangen of ze naar Den Haag mochten komen. Pas 4 dagen voor de uitreiking kregen we te horen dat we bij de laatste 3 zaten en dat was al een overwinning op zich. We hadden namelijk totaal niet verwacht dat we ten midden van grote instanties en stichtingen een kans zouden maken d.m.v het schrijven van een boek. Inmiddels was het ook landelijk, en uiteraard ook regionaal, bekend gemaakt, door Stichting Mezzo en wijden diverse dagbladen, artikels aan deze Nationale Mantelzorgprijs en aan het thema “Dag van de Mantelzorg” die op de dezelfde dag zou zijn als dat de prijs uitgereikt zou worden. Dinsdag 10 november was het zover, maar een dag van te voren werden we benaderd door zowel Omroep Gelderland als door SBS 6 met Hart van Nederland. Omroep Gelderland zou met de Radio komen en ’s ochtends LIVE vanuit onze woonkamer een 2-tal interviews doen. SBS 6 zou dan ’s middags bij de prijsuitreiking zijn en dan meegaan naar huis voor een interview. Dat eerste vond ik niet zo erg, maar dat tweede baarde mij enigszins zorgen. Nou ja zorgen, het zou vreemd zijn om een cameraploeg in je huis te hebben. Zeker als je bedenkt, dat TEAM per dag een ploeg of 4 heeft rondlopen voor Hart van Nederland/Shownieuws. Het zou dus zomaar kunnen, dat opeens je eigen collega voor je neus staat. Die dinsdag begon dus met de radio, maar door het drukke verkeer liep dat volledig anders. Men kwam te laat aan en was nog net op tijd om in de live uitzending één zeer kort interview te kunnen doen. Echter na de live uitzending werd dit goedgemaakt en heeft men als nog een lang interview opgenomen, die dan later te beluisteren zou zijn op de site van Omroep Gelderland. Al met al werd het een beetje haasten, want om 12.00 uur zouden we in Den Haag moeten zijn. Gelukkig waren we op tijd en werd in een veels te kleine ruimte , de uitreiking gedaan door o.a. Staatssecretaris Bussemaker van VWS. Toen was daar de ontknoping en kregen we te horen, dat we op een zeer verdienstelijke 3e plaats waren geëindigd. SBS volgde alles en gelukkig was het niet een collega die daar stond te draaien. Daarna was het gauw naar huis om ons kaar te maken voor het interview wat zou gaan komen met SBS. Eénmaal aangekomen, duurde het niet lang voor dat zij er waren en tot mijn stomme verbazing stond ik nu wel ineens oog in oog met een collega van TEAM. De cameraman die bij de uitreiking was, moest in Den Haag blijven en de collega was enigszins in de buurt van ons huis en dus kwam hij opdraven. Het geeft een heel raar gevoel, dat een collega in jouw huis staat te draaien. Niet vervelend, maar toch wel wat ongemakkelijk. Ik maakte wel snel duidelijk, dat ik niet voor niets achter een camera stond en dat de aandacht uiteraard naar de auteur van het boek en de prijswinnaar moest gaan. Al met al duurde het vrij lang voordat alles er op stond en zo werd een vrij hectische, drukke, maar vooral plezierige dag, ’s avonds afgesloten met een interview in Hart van Nederland.

 : interview radio Omroep Gelderland

 : Interview in SBS 6 Hart van Nederland

Voor meer foto’s zie : Nationale Mantelzorgprijs 2009