Krijg het heen en weer

Vandaag was weer eens een leuk dagje. Ja inderdaad, mede door het oerhollandse weer ??!!??. Na gisteren ook al een GEWELDIGE dag achter de rug te hebben gehad, waar we fijn stand by stonden voor het programma NOVA en totaal niet gebeld zijn ??!!??. Hele dag stand by en in principe sta ik dat nog steeds, want bellen ho maar. Maar goed, ik had die dag goed kunnen besteden met klussen bij zwager lief, maar dat zou dan vandaag maar moeten gebeuren. Gisterenavond afgesproken en toen we vanochtend fijn de gordijntjes open deden ….. afijn bekend verhaal denk ik. We sloegen effen een flinke halve liter Latte Machiatto achterover en stapten de auto in, op weg naar Amsterdam. In de radio omstreeks 11.00 kwam daar ineens het weer alarm, ik dacht nog;” lekker op tijd”, maar afgezien van het stuk op de A30, was het eigenlijk best te doen op de A1. Zo beetje halverwege, ging daar de telefoon. Schoonmoeders zou vandaag naar André Rieu gaan in het Gelredome, maar de taxi’s, bussen en treinen rijden niet !!!. Dus ….. zou jij niet ? …. juist ja …. . Bij Hilversum gooiden we er weer eens een Colin McRay actie tegenaan, met deze keer wel een goede afloop, en we waren weer op weg naar HET middelpunt van Nederland. Thuis gekomen, was het weer omkleden en wederom een halve liter Latte Machiatto achterover klappen. Toen naar schoonmoeders om haar, samen met een vriendin, naar Arnhem te brengen. De wegen richting Gelredome waren echter veel en veel slechter en het duurde vervolgens ook nog eens 1,5 uur !!!!! om daar te komen ( normaal 30 min !!). De beide dames met een lichte zet de auto uitgewerkt en hups weer op weg noar huus. Uiteraard was het er allemaal niet beter op geworden en ook nu, duurde het ruim een uur om thuis te geraken. Daar was het …. ah je herkent het al …. juist ja, een halve liter Latte Machiatto naar binnen harken en toen gauw de sneeuw in met de kids. Efkes sleetje rijden, want dat vinden ze leuk. Nou, dat hebben we geweten. Normaal gaan we naar het bos, maar dat kon gewoon niet meer. Ik was veel te bang, dat we vast zouden komen te zitten en ik moest schoonmoeders ook nog weer ophalen. Dus dan maar lopen vanaf huis. Het werd een klein rondje, want de sneeuw was zo hevig, dat de kleine meid ‘t geheule daarp al gauw bij elkaar blèrde van de kou. En terecht, dacht ik, want ik heb wel zin in een halv ….. enfin, ….. Na een klein half uurtje rond spartelen en glibberen in die snee, was het weer de auto in. Inmiddels kwart voor vijf en in mijn achterhoofd hebbende, dat het ruim een uur duurt voordat men in Arnhem is, gauw het “gas” er op en naar het Gelredome. De sneeuwschuivers hadden inmiddels hun werk gedaan en de wegen waren dit keer veel beter te begaan en dus waren we op tijd in Arnhem. We konden daar voor de deur parkeren en meneertje Rieu had er zin in, want hij gaf de ene toegift na de andere, dat betekende dus dat we moesten wachten. Na 20 min, was ik het zat en ging bij de in uitgang staan. Die was deels overdekt en dus besloten we maar overdekt te staan. Om een lang verhaal nogal kort te houden, voordat ik het wist stond ik op nog geen 5 meter van meneer Rieu !!??!!. Stond tie ook bij de uitgang dan ?, nee,…… ik stond zo maar ineens voor het podium !. Ik kon zo het stadion in wandelen en doen en laten wat ik wou. Hetgeen wel handig was, want ik had schoonmoeders zo gevonden. Toch blijft het een raar gegeven,….. anyway …. dus was het weer op naar huis en het hele verhaal herhaalde zich. ( Iemand Groundhog Day gezien ? …. precies !). Eindelijk weer thuis en na een kilomtertje of 250 in totaal en dat terwijl er toch echt een weer,verkeer en luchtalarm was afgegeven, was ik echt toe aan een ……

Weer een jaartje verder ….

What was I thinkin’ ??? ….

Woensdag 25 november zullen we niet gauw meer vergeten. Het was de dag die volledig in  het teken zou staan van de verjaardag van Oma. De kids hadden zich er al helemaal op verheugd. Maar het zou iets anders verlopen. Het begon namelijk al vrij vroeg een beetje uit de hand te lopen. Namelijk om 1.45 uur ’s nachts al, toen kwam ik terug van de Champions League wedstrijd in Alkmaar tussen AZ en Olympiakos. Alles was voorspoedig verlopen en ook de terugreis verliep eigenlijk zonder problemen. Totdat ik de Westzoom op reed in Lunteren. Dit is, sinds een jaar of 3, de rondweg om Lunteren richting Ede. Eénmaal de weg opgedraaid heb ik werkelijk geen idee meer wat er nou precies gebeurde, maar op het moment dat de flauwe édoch verradelijk bocht daar was, ging ik iets rechtdoor en kwam met de rechterkant, met beide wielen, in de zachte berm terecht. Mijn Collin McRay oefeningen ten spijt, hield ik hem niet onder controle en met een vaartje van 3x niks, kwamen we uiteindelijk met een flinke klap, een meterje of 1,5 lager in de greppel terecht !. …. …. Daar sta je dan, om een uurtje of 2 ’s nachts. Met de neus naar beneden en de kont omhoog en hemelsbreed op nog geen 700  meter van je huis . Na eerst 5 min van me afgescholden te hebben en de zeer plaatselijke en bedreigde kerkuil een rot beroerte te hebben bezorgd, hebben we de vrouw gebeld met de mededeling dat de auto iets korter was geworden en het tevens wel eens een vroegertje zou kunnen worden. Daarna was de pliesie aan de beurt en deze kwam met een kwartiertje. Het was hun al snel duidelijk dat zij niet veel voor mij zouden kunnen betekenen en dus werd de wegsleepdienst maar ingeschakeld. De pliesie ging er weer vandoor en de sleepdienst liet eigenlijk niet lang op zich wachten. Met de zelfde vaart als ik er in was gedoken, kwam de Laguna weer uit zijn benarde positie. Gespannen keken we, hoe hij er uit kwam en het viel alleszins mee. Hij lekte niet, de lampen deden het nog, hij liep niet aan en alles wees er op dat er nog gewoon mee gereden kon worden. Kwestie van uit proberen en na een voorzichtig rondje, heb ik besloten om er gewoon mee naar huis te gaan. De man hebben we bedankt en toen maar voorzichtig naar huis. Al met al, werd het 4 uur voordat je weer eens in je nestje ligt en amper 3,5 uur later konden we er alweer uit voor de kids, die naar school zouden gaan. Het werd een dag vol geregel met de verzekeringadviseur en het op bezoek gaan bij een tweetal schadebedrijven. De conclusie werd al gauw getrokken, dit gaat een heleboel centjes kosten …. zucht …. Aan het eind van de middag was het dan toch nog een beetje feest. Oma werd 75 en de kids hebben heerlijk genoten van het feest, al was het voor mij er wel ééntje met een behoorlijke bijsmaak.

Dag boom(en)

http://brandweerlunteren.tempra.nl/

Na vanochtend vroeg te zijn opgestaan om naar Alkmaar te vertrekken en daar bij de plaatselijke AZ een item te hebben gedraaid voor NOS Studio Sport, gingen we aan het eind van de middag naar schoonmoeders, waar inmiddels de rest van het gezin zich al gemeld had. Tijdens het avondeten trok er een kleine (wind)hoosbui voorbij en binnen no-time zag we de blauwe lichtjes door de ramen schitteren. Uiteraard ietwat nieuwsgierig, zaten we al gauw met de tongetjes tegen de ramen aan geplakt, om als echte ramptoeristen het gebeuren gade te slaan.
Wat bleek, bij de buren aan de overkant moesten 2 boompjes hun meerdere erkennen in de zo juist voorbij gekomen stortbui.
Helaas was ik efkes vergeten om mijn toestel in de hoogst mogelijke resolutie in te stellen en vandaar de behoorlijk slechte kwaliteit foto’s. Ach ja, wat een sensatie hè …. hierzo in Lunteren.

Voor betere foto’s zie -> : Brandweer Lunteren

Blogmoe ?

Zoals waarschijnlijk wel opgevallen zijn we het bloggen bij tijd en wijlen behoorlijk zat. Heb ik last van een “writersblock”, geen inspiratie, het gewoon domweg geen zin hebben, geen tijd, te druk op het werk, en uiteraard thuis, het zal allemaal voor een groot gedeelte met elkaar te maken hebben. Neemt niet weg, dat het inmiddels alweer 6 weken geleden is sinds mijn laatste blog en ik langzamerhand toch weer het gevoel ga krijgen dat we weer wat intenser met het blog gedoe gaan bezighouden of misschien wel moet gaan bezighouden. Ja Ja, ook ik ben behoorlijk in de ban van twitteren, facebooken en hyven (het is toch wel erg makkelijk en snel) en ook dat zorgde ervoor, dat de inspiratie voor een heel blog item ook behoorlijk afnam. Maar ondertussen zij er toch wat aardige dingen en interessante ontwikkelingen geweest die niet in een paar regels te bevatten zijn. Ook al zijn die ontwikkelingen reeds een tijdje geleden, zie de komende blogs maar als een soort van “flashback”.
We gaan beginnen ! ….