Weer een jaartje verder ….

Najaarsseizoen DTS’35 E10 zit er op

Gisteren was de laatste wedstrijd al weer voor de DTS’35 E10 in het najaarsseizoen van 2009. In de afgelopen 11 wedstrijden is er niet één keer verloren. Het ging dus lekker dit seizoen en samen met hun collega’s van DTS’35 E9 hebben ze het hele seizoen gedomineerd. Helaas moesten ze aan het eind van de rit, wel hun meerdere erkennen in de E9 die met 1 punt verschil dus Kampioen werd. Super sneu, want de onderlinge wedstrijd werd, met maar liefst 6-2, in het voordeel van onze boys beslist. Door een aantal partijtjes tussendoor niet echt wakker te zijn, wat meestal vlak na een vakantie het geval was ?!?, lieten ze dus de punten liggen. Gisteren was er een inhaal wedstrijd en wel die tegen de Bennekom E7. Senna speelde het hele seizoen als rechterverdediger en deed dat samen met zijn vriendje Jelle. Gisteren was echter de gehele selectie weer eens bij elkaar, wat met zich meebracht dat Senna eens niet hoefde te beginnen. Tot mijn stomme verbazing, kwam hij +/- 10 min in het veld maar niet als verdediger maar als aanvaller. Iets wat hij het vorige seizoen nog wel  met regelmaat deed, maar niet nu. De E10 was intussen al aardig op dreef en het stond inmiddels al 2-0, toen er een prachtige aanval kwam via 4 schijven. Vanuit achteruit was het in 3 tikken naar voren en toen kwam de voorzet !. Senna stond goed gepositioneerd en wist als een echte Huntzelaar, luie spits dus, de bal simpel in te tikken (3-0). V oor de rust werd het nog 5-1 en daarna werd het rustig aangedaan. Door onze eigen Suarez ( Michael ) die als een echte pingeldoos te boek staat, maar het wel met zeer grote regelmaat gewoon afmaakt, werd het vervolgens 8-1. Hoeveel onze Michael er gemaakt heeft geen idee, maar ik denk 6. De overgebleven goal werd op een fantastische manier gemaakt door Giorgio. Het hele seizoen is men namelijk bang om de bal te koppen en nu kwam er een hoekschop en deze werd echt geweldig binnen gekopt door hem. Zo zie je ze zelden bij deze kleine ventjes. Hoe dan ook een mooi seizoen en dus op naar het volgende en hopelijk worden ze dan wel Kampioen.

De 3e alweer ….

Vandaag gaan we wederom naar AZ. Na afgelopen zondag daar ook al te zijn geweest voor o.a. de training en omdat meneertje SerGio Romero nogal de avond daarvoor de schlemiel had uitgehangen. Met 2 enorme blunders liet hij AZ bijna weer door het ijs zakken. In windkracht 9, mochten we proberen wat trainingshots van hem te draaien en daarna volgde een interview, wat gelukkig lekker binnen was. Ook Ronald Koeman kwam even langs en wist ons te vertellen, dat Romero gewoon op doel stond bij de Champions League wedstrijd tegen Olympiakos, hetgeen ons nogal verbaaste na die enorme fouten van zaterdagavond. We gaan het vanavond zien of Romero woord kan houden en kan laten zien of hij weer als vanouds is. Het is alweer de 3e wedstrijd voor ons als TEAM en waarschijnlijk ook tevens de laatste voor dit seizoen. We hebben er enorm van genoten en heel TEAM leeft ook in een soort van roes, als deze dagen er weer aankomen. Men is er vol van en terecht en we leven er met z’n allen erg naar toe. Des te jammer, dat AZ er dan niet aan te pas komt, want we hadden graag ook een 2e helft gespeeld in deze fantastisch ambiance van de Champions League. Wie weet …. bestaan wonderen toch nog ?

 : Interview Koeman houd vast aan Romero

Foto’s van de 1e wedsrijd -> :  AZ- Standaard Luik

Op volle toeren.

Het was door allerlei omstandigheden een hele tijd geleden, dat we bij een wedstrijd van mijn zoon Senna aanwezig konden zijn. Door werk, vakanties,ziekte, etc, ook van zijn kant kwam het er maar niet van. Maarrrrr…., vandaag was het eindelijk weer eens zo ver. Ondanks, dat we vannacht pas om 2.30 uur thuis kwamen en uiteindelijk pas om een uurtje 0f 3.30 uur gingen slapen (vraag me niet waarom), stonden we gewoon om 9.00 uur op het Sportpark Inschoten in Ede. Want, het was eigenlijk een speciale wedsrijd vandaag. Het team van Senna, DTS’35 E10 mocht gaan aantreden tegen ….. VV Lunteren E3 !. Ondanks dat mijn zoon alweer 2 jaar voetbalt bij DTS’35, blijft het raar voor die club te schreeuwen, terwijl je je hele jeugd zelf bij Lunteren heb gevoetbald. Zeker tijdens zo’n wedstrijd uiteraard. Was het vorig seizoen nog erg moeilijk en hadden we bijna verloren van de Geel-Zwarten ( 5-5 ), dit jaar was het een geheel ander verhaal. De boys van E10 zijn al weken op dreef en samen met de DTS’35 E9, die in de zelfde klasse uitkomt, voeren ze al weken de ranglijst aan. Ook vandaag was het vanaf het begin duidelijk welke koers er gevaren zou worden. Binnen de minuut lag hij er namelijk al in en niet veel later werd het 2-0. Tot aan de thee, werd er vervolgens behoorlijk rustig aan gedaan. In de tweede helft werd echter al gauw de trossen los gegooit en liepen de heren weg van hun tegenstander, die werkelijk niks meer in brengen hadden. 9-0 werd het en het had eigenlijk nog groter kunnen en moeten uitvallen. Senna deed de gehele wedtrijd mee en had het in de eerste helft enigszins moeilijk, maar herstelde zich meer dan prima in de tweede helft. Kortom, een heerlijke ochtend. Kopje Koffie, potje voetbal, 9-0, Zonnetje en 15 graden !!. Meer van dit soort dagen.

Voor meer foto’s zie -> Senna bij DTS’35 E10

We mogen weer.

Daar gaan we weer !…. lekker het ping-pong gehalte van onze net niet voetballers uit de Jupiler League volgen. En dat maakt het nou zóóóóó ontzettend leuk om te zien en te doen. Er gebeurt vaak van alles, toegegeven dat dit ook vaak pas in het laatste kwartier is, omdat de heren dan moe beginnen te worden en het allemaal niet meer kunnen bolwerken. We proberen al deze schermutselingen te volgen met 1 camera en dan net te doen als of er minimaal 2 zijn. Voor een potje voetbal uit de eerste divisie, is wel het één en ander nodig en dat doe je vaak in je eentje en soms met z’n tweeën. Ik mag vaak in mijn handjes knijpen en ben dus de gelukkige die vaak met z’n tweeën op pad is. Er moet namelijk in een stadion veel kabels getrokken worden, microfoons neer gezet worden, onnoemlijk veel kisten en apperatuur gesjouwt worden, verbinding gemaakt worden via glasvezel naar Hilversum, interviews gedraaid worden, etc, etc. Dan is het heel fijn als je dit kan verdelen tussen een cameraman en een geluidsman. Ieder z’n vak , zal’k mar zegge. Dit mag dan ook nog eens in een bepaald tijdbestek gebeuren (10 uur uit en thuis Hilversum) of dat dan in Maastricht is of in Volendam, dat maakt niet uit. Of te wel, dit zijn dagen die vaak hectisch verlopen, zeker als je dit in je eentje mag doen.Dat is eigenlijk gewoon gekkenwerk.  Zo ook vandaag, op naar Den Bosch voor de sub-tobber tegen FC Zwolle. Beide clubs hebben het moeilijk en dus hopen we op een lekkere ouderwetse ping-pong avond met lekker veel doelpunten en kaarten. De laatste wedstrijd is al weer een tijdje geleden voor me, maar ik wordt dit seizoen aardig verwend. Na 3 zeer vervelende seizoenen, met weinig doelpunten, vliegen de ballen nu letterlijk om m’n glasbak oren en hebben we het drukker dan ooit. Laten we hopen dat de Bosche Bollen en de Blauwvingers, ons weer gaan trakteren op lekker chaotisch en hectisch potje ping-pong. We hebben er zin án.

UPDATE :

 

De Wedstrijd was, helaas helaas, inderdaad niet om naar huis te schrijven, zo intens slecht. Ik had de hoop dat ik weer een leuk potje voorgeschoteld zou krijgen, maar het enige wat ons werd voorgeschoteld was een veels te kleine, maar daar in tegen , zeer culinair diner. Met de wedstrijd zijn we gauw klaar en uitgepraat …. 1-1 …. maar voor het michelin diner hebben we wat meer woorden nodig :

 

Gebakken Rogvleugel op een stamppotje van aardappel met Rucola, geserveerd met groene kruidensaus en zongedroogde tomaatjes….. ( toetje ) -> …. Stiltontaartje met een gemarineerd miniappeltje.

Kortom je barst na een uur van de trek en dan begint de wedstrijd net. Super lekker, maar je hebt er niks aan.