De 3e alweer ….

Vandaag gaan we wederom naar AZ. Na afgelopen zondag daar ook al te zijn geweest voor o.a. de training en omdat meneertje SerGio Romero nogal de avond daarvoor de schlemiel had uitgehangen. Met 2 enorme blunders liet hij AZ bijna weer door het ijs zakken. In windkracht 9, mochten we proberen wat trainingshots van hem te draaien en daarna volgde een interview, wat gelukkig lekker binnen was. Ook Ronald Koeman kwam even langs en wist ons te vertellen, dat Romero gewoon op doel stond bij de Champions League wedstrijd tegen Olympiakos, hetgeen ons nogal verbaaste na die enorme fouten van zaterdagavond. We gaan het vanavond zien of Romero woord kan houden en kan laten zien of hij weer als vanouds is. Het is alweer de 3e wedstrijd voor ons als TEAM en waarschijnlijk ook tevens de laatste voor dit seizoen. We hebben er enorm van genoten en heel TEAM leeft ook in een soort van roes, als deze dagen er weer aankomen. Men is er vol van en terecht en we leven er met z’n allen erg naar toe. Des te jammer, dat AZ er dan niet aan te pas komt, want we hadden graag ook een 2e helft gespeeld in deze fantastisch ambiance van de Champions League. Wie weet …. bestaan wonderen toch nog ?

 : Interview Koeman houd vast aan Romero

Foto’s van de 1e wedsrijd -> :  AZ- Standaard Luik

We mogen weer.

Daar gaan we weer !…. lekker het ping-pong gehalte van onze net niet voetballers uit de Jupiler League volgen. En dat maakt het nou zóóóóó ontzettend leuk om te zien en te doen. Er gebeurt vaak van alles, toegegeven dat dit ook vaak pas in het laatste kwartier is, omdat de heren dan moe beginnen te worden en het allemaal niet meer kunnen bolwerken. We proberen al deze schermutselingen te volgen met 1 camera en dan net te doen als of er minimaal 2 zijn. Voor een potje voetbal uit de eerste divisie, is wel het één en ander nodig en dat doe je vaak in je eentje en soms met z’n tweeën. Ik mag vaak in mijn handjes knijpen en ben dus de gelukkige die vaak met z’n tweeën op pad is. Er moet namelijk in een stadion veel kabels getrokken worden, microfoons neer gezet worden, onnoemlijk veel kisten en apperatuur gesjouwt worden, verbinding gemaakt worden via glasvezel naar Hilversum, interviews gedraaid worden, etc, etc. Dan is het heel fijn als je dit kan verdelen tussen een cameraman en een geluidsman. Ieder z’n vak , zal’k mar zegge. Dit mag dan ook nog eens in een bepaald tijdbestek gebeuren (10 uur uit en thuis Hilversum) of dat dan in Maastricht is of in Volendam, dat maakt niet uit. Of te wel, dit zijn dagen die vaak hectisch verlopen, zeker als je dit in je eentje mag doen.Dat is eigenlijk gewoon gekkenwerk.  Zo ook vandaag, op naar Den Bosch voor de sub-tobber tegen FC Zwolle. Beide clubs hebben het moeilijk en dus hopen we op een lekkere ouderwetse ping-pong avond met lekker veel doelpunten en kaarten. De laatste wedstrijd is al weer een tijdje geleden voor me, maar ik wordt dit seizoen aardig verwend. Na 3 zeer vervelende seizoenen, met weinig doelpunten, vliegen de ballen nu letterlijk om m’n glasbak oren en hebben we het drukker dan ooit. Laten we hopen dat de Bosche Bollen en de Blauwvingers, ons weer gaan trakteren op lekker chaotisch en hectisch potje ping-pong. We hebben er zin án.

UPDATE :

 

De Wedstrijd was, helaas helaas, inderdaad niet om naar huis te schrijven, zo intens slecht. Ik had de hoop dat ik weer een leuk potje voorgeschoteld zou krijgen, maar het enige wat ons werd voorgeschoteld was een veels te kleine, maar daar in tegen , zeer culinair diner. Met de wedstrijd zijn we gauw klaar en uitgepraat …. 1-1 …. maar voor het michelin diner hebben we wat meer woorden nodig :

 

Gebakken Rogvleugel op een stamppotje van aardappel met Rucola, geserveerd met groene kruidensaus en zongedroogde tomaatjes….. ( toetje ) -> …. Stiltontaartje met een gemarineerd miniappeltje.

Kortom je barst na een uur van de trek en dan begint de wedstrijd net. Super lekker, maar je hebt er niks aan.

In de prijzen !!!!!

Eind vorige maand kregen wij bericht. Stichting Mezzo had ons voor gedragen voor de Nationale Mantelzorgprijs. Het boek wat mijn vrouw Mirjam had geschreven was en is een inspiratie voor vele mantelzorgers en hulpverleners in het algemeen en was daarom mede genomineerd voor deze prestigeuze prijs. Een volkomen verrassing ! …. men kon stemmen via de internet site van Mezzo op de genomineerden en een deskundige jury zou zich gaan buigen over de diverse kandidaten. In totaal 11 totaal van elkaar verschillende personen, verenigingen, stichtingen en instanties waren genomineerd. Begin deze maand zou dan de uitreiking plaatsvinden in Den Haag en wel in de Nieuwspoort. Uiteraard probeerden we zoveel mogelijk mensen te bereiken om vooral op ons te stemmen. Van de 11 genomineerden zou dan, na de stemmingsperiode, er 3 over blijven en deze zouden dan bericht ontvangen of ze naar Den Haag mochten komen. Pas 4 dagen voor de uitreiking kregen we te horen dat we bij de laatste 3 zaten en dat was al een overwinning op zich. We hadden namelijk totaal niet verwacht dat we ten midden van grote instanties en stichtingen een kans zouden maken d.m.v het schrijven van een boek. Inmiddels was het ook landelijk, en uiteraard ook regionaal, bekend gemaakt, door Stichting Mezzo en wijden diverse dagbladen, artikels aan deze Nationale Mantelzorgprijs en aan het thema “Dag van de Mantelzorg” die op de dezelfde dag zou zijn als dat de prijs uitgereikt zou worden. Dinsdag 10 november was het zover, maar een dag van te voren werden we benaderd door zowel Omroep Gelderland als door SBS 6 met Hart van Nederland. Omroep Gelderland zou met de Radio komen en ’s ochtends LIVE vanuit onze woonkamer een 2-tal interviews doen. SBS 6 zou dan ’s middags bij de prijsuitreiking zijn en dan meegaan naar huis voor een interview. Dat eerste vond ik niet zo erg, maar dat tweede baarde mij enigszins zorgen. Nou ja zorgen, het zou vreemd zijn om een cameraploeg in je huis te hebben. Zeker als je bedenkt, dat TEAM per dag een ploeg of 4 heeft rondlopen voor Hart van Nederland/Shownieuws. Het zou dus zomaar kunnen, dat opeens je eigen collega voor je neus staat. Die dinsdag begon dus met de radio, maar door het drukke verkeer liep dat volledig anders. Men kwam te laat aan en was nog net op tijd om in de live uitzending één zeer kort interview te kunnen doen. Echter na de live uitzending werd dit goedgemaakt en heeft men als nog een lang interview opgenomen, die dan later te beluisteren zou zijn op de site van Omroep Gelderland. Al met al werd het een beetje haasten, want om 12.00 uur zouden we in Den Haag moeten zijn. Gelukkig waren we op tijd en werd in een veels te kleine ruimte , de uitreiking gedaan door o.a. Staatssecretaris Bussemaker van VWS. Toen was daar de ontknoping en kregen we te horen, dat we op een zeer verdienstelijke 3e plaats waren geëindigd. SBS volgde alles en gelukkig was het niet een collega die daar stond te draaien. Daarna was het gauw naar huis om ons kaar te maken voor het interview wat zou gaan komen met SBS. Eénmaal aangekomen, duurde het niet lang voor dat zij er waren en tot mijn stomme verbazing stond ik nu wel ineens oog in oog met een collega van TEAM. De cameraman die bij de uitreiking was, moest in Den Haag blijven en de collega was enigszins in de buurt van ons huis en dus kwam hij opdraven. Het geeft een heel raar gevoel, dat een collega in jouw huis staat te draaien. Niet vervelend, maar toch wel wat ongemakkelijk. Ik maakte wel snel duidelijk, dat ik niet voor niets achter een camera stond en dat de aandacht uiteraard naar de auteur van het boek en de prijswinnaar moest gaan. Al met al duurde het vrij lang voordat alles er op stond en zo werd een vrij hectische, drukke, maar vooral plezierige dag, ’s avonds afgesloten met een interview in Hart van Nederland.

 : interview radio Omroep Gelderland

 : Interview in SBS 6 Hart van Nederland

Voor meer foto’s zie : Nationale Mantelzorgprijs 2009

Blogmoe ?

Zoals waarschijnlijk wel opgevallen zijn we het bloggen bij tijd en wijlen behoorlijk zat. Heb ik last van een “writersblock”, geen inspiratie, het gewoon domweg geen zin hebben, geen tijd, te druk op het werk, en uiteraard thuis, het zal allemaal voor een groot gedeelte met elkaar te maken hebben. Neemt niet weg, dat het inmiddels alweer 6 weken geleden is sinds mijn laatste blog en ik langzamerhand toch weer het gevoel ga krijgen dat we weer wat intenser met het blog gedoe gaan bezighouden of misschien wel moet gaan bezighouden. Ja Ja, ook ik ben behoorlijk in de ban van twitteren, facebooken en hyven (het is toch wel erg makkelijk en snel) en ook dat zorgde ervoor, dat de inspiratie voor een heel blog item ook behoorlijk afnam. Maar ondertussen zij er toch wat aardige dingen en interessante ontwikkelingen geweest die niet in een paar regels te bevatten zijn. Ook al zijn die ontwikkelingen reeds een tijdje geleden, zie de komende blogs maar als een soort van “flashback”.
We gaan beginnen ! ….

CL debuut voor AZ en …. TEAM !

Vandaag is het zover voor zowel RetteketettekeTET AZ, als voor “ONS ALLER” TEAM. Het debuut bij het kampioenenbal van de wereld. Iets wat tot voor kort voor en door ons als onmogelijk werd gehouden, gaat vandaag tot echt gebeuren. We zijn er klaar voor en we hebben er echt ENORM veel zin àn !!!. Voor één keertje zijn we voor AZ en hopelijk wordt het een geweldige wedstrijd in het DSB Stadion. Met in totaal 15 camera’s zullen we het hele gebeuren, zo goed mogelijk, in beeld proberen te brengen voor uiteraard de NOS.