Weer een jaartje verder ….

Druk druk druk druk druk druk …..

Sinds de fijne gebeurtenis in de nacht van dinsdag 24 op woensdag 25 november j.l., hebben we niet echt stil gezeten. De dag erop was een dag van verzekeringadviseur, schade-experts en garage’s op en af rijden. Daar tussen door moest er uiteraard gewoon gewerkt worden. Dus is er al een TROS Opgelicht, TROS Vermist en diverse ENG dagen voor NOS Studio Sport voorbij gekomen. De avonden werden vrijwel allemaal besteed om het internet rond te struinen en op zoek te gaan naar de ideale auto……… …… …… …..
 ”AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO  AUTO ….”
AAAAAARRRRGGGGGGHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHHH !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Werkelijk, we kunnen na ruim een week geen auto meer zien en nu zien we letterlijk door de bomen het bos niet meer. Alles begint te draaien en het voelt ook, als of je in een inmense draaikolk zit. Ondertussen ken je Marktplaats, Autospeurder, Autotrack, Autotrader, Autotelegraaf, etc, etc helemaal uit je hoofd. Het blijkt maar weer eens, dat het niet gemakkelijk is om een auto te vinden met de juiste km-stand, jaartal, opties,etc,etc. GEK wordt je ervan, maar we gaan rustig verder, we geven niet op, het enige wat opgegeven wordt is de huidige auto. Ondertussen hebben zich 2 kandidaten opgeworpen en we gaan, denk ik, daar maar een keuze uitmaken. Afgelopen maandag hebben we nog een proefrit gemaakt en alles om deze auto maakt een goede indruk, maar nogmaals we blijven verder kijken.
De afgelopen 3 dagen waren we druk in het o.a. radio maken voor NOS Studio Sport. HUH ??? …. ja, ja u leest  het goed. Radio maken voor NOS Studio Sport. Dinsdag moesten we naar de persco van FC Twente i.v.m de Europa League van Woensdagavond. Helaas, Helaas, was de persco niet interessant genoeg en het interview daarna met Brahma niet spannend genoeg, om de al volle sportjournaal nog meer te vullen en dus verdween het op het internet als audio clip !?!. Jammer, maar zo weten we nu ook wat radio maken is. Woensdag zelf hebben we ons bezig gehouden met een item over IJshockey van 30 jaar geleden. Toen speelde het Nederlands TEAM hun eerste en tevens laatste Olympische Spelen. Tijdens die spelen werd er een wedstrijd gespeeld, die onlangs is uitgeroepen tot de meest miraculeuze wedstrijd ooit gespeeld door een Amerikaans TEAM. Namelijk de halve finale tussen het onverslaanbaar geachtte RUSLAND en het college team USA. Twee nederlandse spelers van die tijd, keken in de ijshockeyhal van de Jaap Eden Baan naar de wedstrijd van toen en beleefde de sfeer van toen, nog een keer. We hadden voor een paar uur de hal volledig tot onze beschikking. Lamp uit, Spot aan en we volgden de heren , terwijl ze de wedstrijd opnieuw bekeken en hun commentaar gaven. Al met al werd het een zeer leuk en mooi onderwerp en had ik echt weer eens een goed gevoel na een dag draaien. Zondagmiddag a.s wordt het uitgezonden en ik ben dan ook zeer benieuwd naar de eindmontage.Morgen staat er compleet wat anders op het program, maar daarover later meer …….

What was I thinkin’ ??? ….

Woensdag 25 november zullen we niet gauw meer vergeten. Het was de dag die volledig in  het teken zou staan van de verjaardag van Oma. De kids hadden zich er al helemaal op verheugd. Maar het zou iets anders verlopen. Het begon namelijk al vrij vroeg een beetje uit de hand te lopen. Namelijk om 1.45 uur ’s nachts al, toen kwam ik terug van de Champions League wedstrijd in Alkmaar tussen AZ en Olympiakos. Alles was voorspoedig verlopen en ook de terugreis verliep eigenlijk zonder problemen. Totdat ik de Westzoom op reed in Lunteren. Dit is, sinds een jaar of 3, de rondweg om Lunteren richting Ede. Eénmaal de weg opgedraaid heb ik werkelijk geen idee meer wat er nou precies gebeurde, maar op het moment dat de flauwe édoch verradelijk bocht daar was, ging ik iets rechtdoor en kwam met de rechterkant, met beide wielen, in de zachte berm terecht. Mijn Collin McRay oefeningen ten spijt, hield ik hem niet onder controle en met een vaartje van 3x niks, kwamen we uiteindelijk met een flinke klap, een meterje of 1,5 lager in de greppel terecht !. …. …. Daar sta je dan, om een uurtje of 2 ’s nachts. Met de neus naar beneden en de kont omhoog en hemelsbreed op nog geen 700  meter van je huis . Na eerst 5 min van me afgescholden te hebben en de zeer plaatselijke en bedreigde kerkuil een rot beroerte te hebben bezorgd, hebben we de vrouw gebeld met de mededeling dat de auto iets korter was geworden en het tevens wel eens een vroegertje zou kunnen worden. Daarna was de pliesie aan de beurt en deze kwam met een kwartiertje. Het was hun al snel duidelijk dat zij niet veel voor mij zouden kunnen betekenen en dus werd de wegsleepdienst maar ingeschakeld. De pliesie ging er weer vandoor en de sleepdienst liet eigenlijk niet lang op zich wachten. Met de zelfde vaart als ik er in was gedoken, kwam de Laguna weer uit zijn benarde positie. Gespannen keken we, hoe hij er uit kwam en het viel alleszins mee. Hij lekte niet, de lampen deden het nog, hij liep niet aan en alles wees er op dat er nog gewoon mee gereden kon worden. Kwestie van uit proberen en na een voorzichtig rondje, heb ik besloten om er gewoon mee naar huis te gaan. De man hebben we bedankt en toen maar voorzichtig naar huis. Al met al, werd het 4 uur voordat je weer eens in je nestje ligt en amper 3,5 uur later konden we er alweer uit voor de kids, die naar school zouden gaan. Het werd een dag vol geregel met de verzekeringadviseur en het op bezoek gaan bij een tweetal schadebedrijven. De conclusie werd al gauw getrokken, dit gaat een heleboel centjes kosten …. zucht …. Aan het eind van de middag was het dan toch nog een beetje feest. Oma werd 75 en de kids hebben heerlijk genoten van het feest, al was het voor mij er wel ééntje met een behoorlijke bijsmaak.

De 3e alweer ….

Vandaag gaan we wederom naar AZ. Na afgelopen zondag daar ook al te zijn geweest voor o.a. de training en omdat meneertje SerGio Romero nogal de avond daarvoor de schlemiel had uitgehangen. Met 2 enorme blunders liet hij AZ bijna weer door het ijs zakken. In windkracht 9, mochten we proberen wat trainingshots van hem te draaien en daarna volgde een interview, wat gelukkig lekker binnen was. Ook Ronald Koeman kwam even langs en wist ons te vertellen, dat Romero gewoon op doel stond bij de Champions League wedstrijd tegen Olympiakos, hetgeen ons nogal verbaaste na die enorme fouten van zaterdagavond. We gaan het vanavond zien of Romero woord kan houden en kan laten zien of hij weer als vanouds is. Het is alweer de 3e wedstrijd voor ons als TEAM en waarschijnlijk ook tevens de laatste voor dit seizoen. We hebben er enorm van genoten en heel TEAM leeft ook in een soort van roes, als deze dagen er weer aankomen. Men is er vol van en terecht en we leven er met z’n allen erg naar toe. Des te jammer, dat AZ er dan niet aan te pas komt, want we hadden graag ook een 2e helft gespeeld in deze fantastisch ambiance van de Champions League. Wie weet …. bestaan wonderen toch nog ?

 : Interview Koeman houd vast aan Romero

Foto’s van de 1e wedsrijd -> :  AZ- Standaard Luik

We mogen weer.

Daar gaan we weer !…. lekker het ping-pong gehalte van onze net niet voetballers uit de Jupiler League volgen. En dat maakt het nou zóóóóó ontzettend leuk om te zien en te doen. Er gebeurt vaak van alles, toegegeven dat dit ook vaak pas in het laatste kwartier is, omdat de heren dan moe beginnen te worden en het allemaal niet meer kunnen bolwerken. We proberen al deze schermutselingen te volgen met 1 camera en dan net te doen als of er minimaal 2 zijn. Voor een potje voetbal uit de eerste divisie, is wel het één en ander nodig en dat doe je vaak in je eentje en soms met z’n tweeën. Ik mag vaak in mijn handjes knijpen en ben dus de gelukkige die vaak met z’n tweeën op pad is. Er moet namelijk in een stadion veel kabels getrokken worden, microfoons neer gezet worden, onnoemlijk veel kisten en apperatuur gesjouwt worden, verbinding gemaakt worden via glasvezel naar Hilversum, interviews gedraaid worden, etc, etc. Dan is het heel fijn als je dit kan verdelen tussen een cameraman en een geluidsman. Ieder z’n vak , zal’k mar zegge. Dit mag dan ook nog eens in een bepaald tijdbestek gebeuren (10 uur uit en thuis Hilversum) of dat dan in Maastricht is of in Volendam, dat maakt niet uit. Of te wel, dit zijn dagen die vaak hectisch verlopen, zeker als je dit in je eentje mag doen.Dat is eigenlijk gewoon gekkenwerk.  Zo ook vandaag, op naar Den Bosch voor de sub-tobber tegen FC Zwolle. Beide clubs hebben het moeilijk en dus hopen we op een lekkere ouderwetse ping-pong avond met lekker veel doelpunten en kaarten. De laatste wedstrijd is al weer een tijdje geleden voor me, maar ik wordt dit seizoen aardig verwend. Na 3 zeer vervelende seizoenen, met weinig doelpunten, vliegen de ballen nu letterlijk om m’n glasbak oren en hebben we het drukker dan ooit. Laten we hopen dat de Bosche Bollen en de Blauwvingers, ons weer gaan trakteren op lekker chaotisch en hectisch potje ping-pong. We hebben er zin án.

UPDATE :

 

De Wedstrijd was, helaas helaas, inderdaad niet om naar huis te schrijven, zo intens slecht. Ik had de hoop dat ik weer een leuk potje voorgeschoteld zou krijgen, maar het enige wat ons werd voorgeschoteld was een veels te kleine, maar daar in tegen , zeer culinair diner. Met de wedstrijd zijn we gauw klaar en uitgepraat …. 1-1 …. maar voor het michelin diner hebben we wat meer woorden nodig :

 

Gebakken Rogvleugel op een stamppotje van aardappel met Rucola, geserveerd met groene kruidensaus en zongedroogde tomaatjes….. ( toetje ) -> …. Stiltontaartje met een gemarineerd miniappeltje.

Kortom je barst na een uur van de trek en dan begint de wedstrijd net. Super lekker, maar je hebt er niks aan.